Recenzje:

"To będzie 98% funku i 2% jazzu" - nie omieszkał wygłosić swojej słynnej kwestii król muzyki funkowej, Maceo Parker, przed koncertem w warszawskiej Sali Kongresowej w ramach Era Jazzu... W istocie, Parker wygenerował bardzo "zabawowo-imprezową" atmosferę, nie tylko przez samą muzykę, która taka jest w swej naturze. Artysta dwoił się i troił na scenie - na którą oczywiście wbiegł przy dźwiękach "Papas Got a Brand New Bag" - tańcząc, stepując i udając "crazy mana". Mimo wszystko samą publiczność udało mu się poruszyć dopiero pod koniec koncertu, kiedy na bis zabrzmiało "Pass the peas".

Michu /KP- Onet


Występ w ramach Ery Jazzu zaskoczył samego artystę. – Chyba jesteśmy nieodpowiednim zespołem, bo nie gramy jazzu – powiedział na powitanie spoglądając na wielki napis z nazwą cyklu koncertów. – Gramy dwa procent jazzu, a 98 procent funku – podkreślił i puścił w ruch swoją maszynę pulsującego rytmu, którą miał poderwać słuchaczy z czerwonych foteli Sali Kongresowej. Gdy wydawało się, że nic nie rozbudzi słuchaczy, Parker zaintonował na bis skoczny temat, publiczność wstała z miejsc i zaczęła się zabawa w funkowym stylu. I wtedy dopiero można było żałować, że tak nie było od początku.

Marek Dusza / Rzeczpospolita

Skład zespołu:

Maceo Parker - sax / flute / vocal
Dennis Rollins - trombone
Ron Tooley - trumpet
Will Boulware - keyboards
Bruno Speight - guitar
Rodney "Skeet" Curtis - bass
Jamal Thomas - drums
Corey Parker - vocal
Neta Hall - vocal

MACEO PARKER - Funky Jazz & Groove

Maceo Parker - gigant i niekwestionowany lider dzisiejszego groove - jazzu, black-music i funky pojawi się w Warszawie (27 kwietnia ) na jedynym koncercie w Polsce !!

Legendarny saksofonista, nim zyskał sławę i ugruntował własną pozycję wybitnego instrumentalisty przez dekady występował w zespołach Jamesa Browna, George'a Clintona a nawet Prince'a. Dzisiaj muzyka Maceo Parkera jest synonimem funky i wzorcem niemożliwym wręcz do naśladowania. Kariera amerykańskiego muzyka tylko pozornie jest modą ostatnich sezonów, bowiem Maceo Parker jest od lat uznanym twórcą jazzu, skrywającym się przez wiele lat w zespołach gwiazd "czarnej " muzyki amerykańskiej. Już w 1964 roku zaproszony został do zespołu " ojca soul music " - Jamesa Browna. Początki kariery saksofonisty przebiegały zatem z typowo: zauroczony rhythm and bluesowym zespołem wujka, Bobby'ego Butlera (Mighty Blue Notes) grał nie tylko w tym zespole, ale także tworzył różne mutacje własnych grup. W rodzinnym Kingston, w stanie Karolina Północna, zyskał sporą, lokalną popularność i gdy pojawiła się oferta współpracy z idolem Czarnej Ameryki, Jamesem Brownem, natychmiast skorzystał z zaproszenia i pozostał w zespole legendarnego wokalisty przez dwie dekady. To właśnie Maceo Parker był szefem muzycznym zespołu i tak na dobra sprawę współtworzył brzmienie i show J. Browna. Po dwudziestu latach i tysiącach koncertów oraz licznych nagraniach w 1985 roku opuścił komercyjną estradę oraz kontrowersyjnego lidera. Z Brownem zrealizował nie tylko tysiące (!) koncertów, ale także wiele płyt. Przenikliwy, funkowy saksofon Maceo Parkera słuchać zarówno w " Papa's Got A Brand New Bag " oraz " I Got You - I Feel Good ", ale także na wszystkich albumach Browna wydanych w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych. Brown,za narkotyki i burdy, poszedł w 1985 roku po raz kolejny do więzienia. Muzycy pozostali bez pracy i kontraktów.

Parker, po rozstaniu się z zespołem Browna, natychmiast założył własną grupę lansującą funkowy jazz dodając - co było już efektem wieloletniej współpracy z J. Brownem - elektryzujący show. Koncepcja ta okazała się dla muzyka ślepym zaułkiem i kiepskim pomysłem na " drugiego Jamesa Browna ". Saksofonista wrócił natychmiast do swojego brzmienia i nowej koncepcji: ostrego, funkowego jazzu, ale realizowanego już w otoczeniu jazzmanów . Do pomysłu pozyskał puzonistę Freda Wesleya i saksofonistę Pee Wee Ellisa, z którymi wcześniej współpracował w zespole Browna.