Recenzje:

Duet Friend & Fellow zrobił wszystko, co trzeba, by podbić serca polskiej publiczności. Na jego warszawskim koncercie były rzewne ballady, covery popowych przebojów, a nawet zaśpiewana po polsku "Cicha noc". Opłaciło się - takich owacji Filharmonia Narodowa nie słyszała już dawno...W ich występie niewiele było świątecznych melodii, jak i prawdziwego jazzu. Czy to zarzut? Absolutnie nie! Friend & Fellow zafundowali bowiem słuchaczom niezwykłą przejażdżkę na stylistycznej karuzeli, pełną nieoczekiwanych zwrotów akcji i poczucia humoru.
Koncern zakończyły kilkukrotne bisy, owacja na stojąco i dodatkowa atrakcja dla publiczności: "Cicha noc" wyśpiewana przez Constance Friend ... po polsku.

Błażej Górski / TVN


Koncert zdawał się być wspaniałym show, w którym artyści bawią się grą. Nieczęsto jesteśmy świadkami takiego spontanicznego luzu na scenie. Thomas Fellow robi z gitarą coś wspaniałego - czasem zdaje się brzmieć jak potężna rockowa kapela by za chwilę wrócić do ukajającego zmysły rytmu. Głos Constanze Friend zachwyca swą dynamiką. Widać, że śpiew daje jej olbrzymią przyejemność i jest dla niej przede wszystkim dobrą zabawą.

Radioaktywne.pl

Skład zespołu:

Constanze Friend - vocal
Thomas Fellow - guitars

FRIEND & FELLOW - Christmas Gala

W grudniu 2006 roku po raz pierwszy w Polsce - na zaproszenie Ery Jazzu - wystąpił jeden z najważniejszych zespołów akustycznego jazzu wokalnego - Friend' n 'Fellow. Obok kanadyjskiego duetu Tuck & Patti to najpopularniejszy i najchętniej prezentowanym na najważniejszych estradach i festiwalach Europy tandem muzyczny. Koncerty w Poznaniu, Krakowie, Gdyni i Wrocławiu zgromadziły komplety publiczności. Media nie szczędziły duetowi wspaniałych recenzji oraz rekomendacji. Teraz wraz premierowym albumem zaprezentują się w warszawskiej Filharmonii Narodowej celebrując doroczny "Christmas Night" Ery Jazzu.

Ciemnoskóra wokalista Constanze Friend określana często jako "śpiewająca Josephine Baker" jest dzisiaj atrakcją wielu prestiżowych estrad, choć najpewniej czuje się w kameralnych salach i klubach. W jej muzyce doszukać można się oczywistych odniesień do stylistyki Sarah Vaughn, Elli Fitzgerald oraz Cassandry Wilson. Wraz z wirtuozerskim gitarzystą Thomasem Fellowem tworzą niepowtarzalny nastrój i charakterystyczną stylistykę. Może właśnie dlatego artyści często zapraszani są do udziału w koncertach zarówno Ala Jarreau, Dee Dee Bridgewater, Marianne Faithful, jak i Simpy Red oraz funkowego jazzmana Maceo Parkera. Wielkim sukcesem był także wspólny festiwalowy koncert z Rayem Charlesem.

Nieczęsto się zdarza, by pierwszy album zwiastował początek wielkiej kariery, ale w przypadku duetu Friend 'n' Fellow zrealizowany w 1995 roku album "Fairy Godmother" spowodował ogromne zainteresowanie europejskich mediów. Przygotowana trasa koncertowa obejmowała ponad sto koncertów w najważniejszych klubach Niemiec, Austrii, Francji, Szwajcarii. Zarówno krytycy, jak i publiczność zwracała uwagę nie tylko na wspaniały głos wokalistki, ale także (jak to określił francuski magazyn Jazz Hot) "spójne brzmienie zespołu, czyli one-man-band ? gitarzysty Thomasa Fellowa".

Nie bez przyczyny duet nawiązał więc współpracę z prestiżowa wytwórnią Ruf Records, która odtąd włączyła nagrania Friend 'n 'Fellow do swojego głównego katalogu. W kolejnym roku ukazał się album "Home", który natychmiast stał się bestsellerem. W promocji albumu i trasy koncertowej w Europie i w USA wziął udział legendarny bluesman Luther Allison, co dla młodych artystów stanowiło najlepszą rekomendacje. Słynny bluesman uczestniczył w koncertach i został producentem kolejnego albumu "Purple Rose". Płyta ta stała się przełomową w karierze zespołu. Zauroczenie bluesem, jazzem, gospel zaczęło ustępować miejsca także nagraniom i standardowym przebojom rocka a nawet muzyki rozrywkowej. Tak jak w przypadku innych grup wokalnych (np. The Manhattan Transfer) czy wokalistek jazzu (Dianna Krall, Dianne Reeves) coraz częściej w repertuarze duetu odnajdywały się jazzujące i swingujące interpretacje przebojów J.Hendrixa, Bono & U2, J.Feliciano. Doskonała wokalna interpretacja, wirtuozeria gitarzysty powodowały, że nagrania te nabierały całkowicie nowej formuły i stawały się jazzującymi standardami i przebojami duetu. Zmiany te ukazył album "Taxi" oraz sztandarowy w repertuarze album "Covered", z przepięknymi interpretacjami np. "Light My Fire", "I Still Haven't Found What I'm looking For" czy "What a wonderful world".